Ο Βασιλιάς είναι Γυμνός!

Γράφει ο Πύρρος

Το 2021 δεν ξεκίνησε καλά για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Οι συνεχείς λανθασμένες αποφάσεις και τα πισωγυρίσματα, με γκάφες, λάθη και ψέμματα οδηγούν πλέον όλους και περισσότερους να πιστεύουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χάσει την μπάλα.

Η Εκκλησία διέσυρε την Κυβέρνηση

Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου να μην τηρήσει τις αποφάσεις της Κυβέρνησης απέδειξε ότι όποιος έχει πραγματική δύναμη και εξουσία μπορεί να αγνοήσει κάθε απόφαση του κράτους. Ο πρωθυπουργός προκειμένου να μην εκτεθεί περαιτέρω υποχώρησε εγκαίρως κλείνοντας το μάτι στην Εκκλησία να παρανομήσει.

Ο διασυρμός της Κυβέρνησης δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα για το άμεσο μέλλον της Κυβέρνησης καθώς αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά μετά τις παλινωδίες της 17ης Νοεμβρίου ότι οι ισχυρές ομάδες πίεσης μπορούν να κάνουν ο,τι θέλουν.

Το μπλακ αουτ του φθινοπώρου 

Η κυβέρνηση της άνοιξης δεν έχει καμία σχέση με το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Με ορισμένες φωτεινές εξαιρέσεις, φάνηκε ότι στην κυβέρνηση χαλάρωσαν και δεν υπήρχε σαφής σχεδιασμός. Η ενός ανδρός αρχή και οι αλλεπάλληλες αλλαγές των μέτρων απέδειξαν ότι έχει χαθεί η μπάλα.

Η Μακεδονία πλήρωσε το μπλάκ άουτ με νεκρούς!

Η Αριστερά είναι το κράτος

Το πρώτο μεγάλο τεστ έγινε στις 17 Νοεμβρίου με σύσσωμη την Αριστερά να αγνοεί τις επιταγές της Κυβέρνησης και να βγαίνει στους δρόμους. Είχε κάνει το ίδιο το καλοκαίρι έξω από το Εφετείο κατά τη διάρκεια της δίκης της Χρυσής Αυγής. Τον Νοέμβριο όμως έκανε πράξη τις διακηρύξεις της ότι δεν ακολουθεί τις εντολές του κράτους όταν θέλει να τιμήσεις τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.

Τελικά που το πάει ο Μητσοτάκης;

Η σημερινή ασύδοτη κατάσταση απέδειξε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποπροσανατολιστεί. Έχει χάσει πλέον το ηθικό πλεονέκτημα. Έγινε κι εκείνος ανακόλουθος με τα συνεχή πισωγυρίσματα. Πλέον ακόμα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα ακούγεται όλο και περισσότερο κριτική για τα τεκταινόμενα. Ο ανασχηματισμός, κολοβός και αυτός, έγινε και δεν ακούμπησε κανένα καθώς δεν είχε το χαρακτήρα δομικών αλλαγών.

Ο βασιλιάς του 2020 είναι γυμνός. Φαίνεται πως είτε η κούραση είτε η έλλειψη πάγκου άρχισε να φαίνεται.  Ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας ενίοτε δεν κάνει πάντα καλό. Μένει να φανεί αν όλα αυτά θα έχουν συνέπειες.

Ουσία αντί τεχνασμάτων

του Κώστα Ιορδανίδη

Σε περιόδους παρακμής, όταν οι βασικές συντεταγμένες του συστήματος κλονίζονται επικίνδυνα, επιστρατεύονται τεχνάσματα και ένα εξ αυτών είναι η προσπάθεια αναστηλώσεως της «δεξιάς» φυσιογνωμίας της Νέας Δημοκρατίας. Το εγχείρημα άρχισε με τον ανασχηματισμό και την τοποθέτηση κάποιων ανάρθρων σε κυβερνητικά και άλλα αξιώματα, προς αναχαίτιση της εξόδου των δεξιών ψηφοφόρων από τη Ν.Δ.

Κάτι ανάλογο μελετάται και για το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Αμύνης, που αναμένεται να παραδώσει ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος περί τα μέσα Οκτωβρίου, οπότε αναλαμβάνει νέα καθήκοντα ως μέλος της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Διερωτάται κανείς ωστόσο τι σημαίνει «δεξιά» πολιτική στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Προφανώς όχι αύξηση της αντιπαραθέσεως με την Τουρκία, με στόχο τη δημιουργία ψευδοπατριωτικού φρονήματος που θα επανασυσπειρώσει τους δεξιούς ψηφοφόρους. Οι Ελληνες δεξιοί σαφώς δεν διαθέτουν τις καταχθόνιες ιδιότητες των «δημοκρατικών», αλλά δεν είναι ηλίθιοι.

Αντιλαμβάνεται κανείς την αμηχανία του κ. Αντώνη Σαμαρά που αναδείχθηκε στην ηγεσία της Ν.Δ. πρωτίστως από τους οπαδούς της λαϊκής δεξιάς και επί της αρχηγίας του οι δεξιοί αυτομόλησαν προς διάφορες κατευθύνσεις και κυρίως προς τη Χρυσή Αυγή. Η «στρατηγική» του Παναγιώτη Μπαλτάκου κατέληξε σε τραγέλαφο. Η διεύρυνση προς τα δεξιά με την ένταξη τριών πρώην βουλευτών του ΛΑΟΣ είναι αμφίβολο εάν απέφερε κάτι περισσότερο από μερικές εκατοντάδες ψήφους. Μία νέα κίνηση προς την κατεύθυνση αυτή θα έχει τα πλέον αντιπαραγωγικά αποτελέσματα.

Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης και οι βουλευτές του κόμματός του υπήρξαν επί σειράν ετών από τους πλέον λυσσώδεις πολεμίους της κυβερνήσεως του κ. Κώστα Καραμανλή, που -προς μεγάλη θλίψη των ενδοπαραταξιακών του αντιπάλων και του οικονομικού κατεστημένου που ανέδειξαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ- αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συντριπτική πλειονότητα των συντηρητικών πολιτών αυτής της χώρας.

Η αναστήλωση της «δεξιάς» φυσιογνωμίας της Ν.Δ. δεν είναι δυνατόν να γίνει επικολλώντας φιγούρες συνοικιακού θεάτρου σκιών στον βασικό κορμό της συντηρητικής παρατάξεως. Δεν είναι βέβαιο ότι είναι καν εφικτή στις παρούσες συνθήκες. Το πρόβλημα που ανέκυψε με την αυτομόληση των δεξιών ψηφοφόρων της Ν.Δ. είναι εξαιρετικά περίπλοκο. Ας μη λησμονούμε ότι ένας πολιτικός του Κέντρου, ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επέτυχε τον επαναπατρισμό της αντικαραμανλικής δεξιάς στη Ν.Δ, ασχέτως εάν στη συνέχεια διάφορες αστοχίες δημιούργησαν νέο ρήγμα στο κόμμα, τις οποίες επούλωσε μετά πολλού του κόπου ο κ. Κώστας Καραμανλής.

Τα πολιτικά κόμματα έχουν μεγάλη ανθεκτικότητα, αλλά υπάρχει κίνδυνος εξαερώσεώς τους όταν η ηγεσία τους προκαλέσει αλόγιστα ή εξ ανάγκης τον σκληρό τους πυρήνα. Παράδειγμα προς αποφυγήν, το ΠΑΣΟΚ. Ας συνεχίσει η κυβέρνηση λοιπόν αυτό που θεωρεί ότι είναι η αποστολή της. Η αναστήλωση της παρατάξεως δεν είναι θέμα του παρόντος. Είναι υπόθεση ουσίας και όχι τεχνασμάτων.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ